Μια ψυχή που είναι να βγεί...
Ήταν ένα κρύο βράδυ του Ιούνη, το χιόνι έπεφτε πυκνό στα πυρωμένα μάρμαρα και ο αέρας μανιασμένα φυσούσε ανεμίζοντας την πλούσια χαίτη της κοντοκουρεμένης κόμης μου. Τότε, γύρω στις εξίμιση παρα τέταρτο, ήτανε δεν ήτανε, μέσα απ'το μισοσκόταδο, προβά… read more »