Ambient on/off

Join the new world


John III Doukas Vatatzes

Day 1,453, 13:24 Published in China Greece by Sifis7
English:John III Doukas Vatatzes, Latinized as Ducas Vatatzes (Greek: Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, Iōannēs III Doukas Vatatzēs, c. 1192, Didymoteicho – 3 November 1254, Nymphaion) was emperor of Nicaea 1221–1254.

It is, therefore, fitting tonight to pay tribute to our Byzantine emperors in the person of our distinguished guest H. I. Highness, who is their descendant. I would like to pay a special tribute to a Byzantine emperor whose life I admire and revere and who was proclaimed a saint and is worshipped on the fourth November. The reasons why I chose to refer to his life are, a) that he is an ecumenical example of a leader of all ages, and that he is not widely known. I could not find a book about his life and I thought how forgetful we Greeks are of our history!

However, historic memory must remain alive. Therefore, let us travel mentally to Nicaea of Bithynia in 1250 A.D. Constantinople has been conquered by the Crusaders and the capital of the Empire has been transferred there. In a nearby forest, Prince Theodore II is out hunting and is dressed in the usual rich royal dress. He meets his father, Emperor John Laskaris, and greets him. His father does not answer his greeting. Theodore asks his father in private later the reason why. The historian Pahymeris, who informs us of this episode, gives us the answer of the Emperor: "Why do you waste your time and money my son? Do you not know that these golden-embroidered dresses you wear are made from the blood of your subjects and that it is for them that you must spend your money, and that the wealth of a king belongs to his subjects?"

This is the answer of the great Emperor Ioannis Vatatzis Laskaris. His son, Theodore Laskaris, became equally capable as his father and was the first in history to institute free education for the people. He was a writer and among others is the author of the Great Supplicatory Hymn to Our Lady the Virgin Mother.

One of our Great Teachers of the nation, St. Nikodemos of Mt. Athos, writes about Emperor John that he was meek, gentle, humble, defender of the oppressed and was a standard and measure of justice. He was a source of compassion and charity and was named St. John "the Merciful." In the social field, he was really great. He protected the rural and urban classes and the rights of those who had suffered injustice. He made redistribution of land from the great landowners to the poor so that everyone should have an allotment of land. He himself cultivated land and raised animals as an income and did not receive any allowance from the state budget for his personal expenses. By a law, "Neara," he prohibited unnecessary expenses by all citizens.

The historian Gregoras tells us that St. John was the ideal leader of the Empire and that he showed a fatherly and Christian love for his subjects. He subdued injustice and exploitation of one person by another and protected the weak against the powerful. So, history named him as "father of the Greeks".
His contemporary historian Akropolitis wrote "an epitaph to the late King John" where he says that the Greeks never had such a good Emperor. He was punctilious and just in Church affairs and by another law, "Neara," he prohibited usurpation of the Church property especially by the politicians. He founded and helped various Monasteries in Asia, Sinai, the Patriarchates of Alexandria and Antioch, and Cyprus. In war, he was very brave and recaptured many provinces of the Empire and he prepared the way for the liberation of Constantinople from the Crusaders: an event achieved by Michael Paleologos, which he did not have the good fortune to survive. Yet, in essence it was his work.

He had many successes in the diplomatic arena and came very close to the Union of the Churches. He was besieging the City with the Bulgarian Assan as an ally, while at the same time he entered into alliance in the West with Frederick II who helped him against the new Crusaders incited by the Pope, to the latter's great disappointment.

He died in 1254 and was buried in the Monastery of Sossandron that he had founded. Seven years later, in the translation of his relics, a miracle took place as we are informed by St. Nikodemos: "At the opening of the sepulcher, there came out an unusual fragrance and a sensation of grace, while his body was found intact and imperishable, it seemed as though he was sitting in a royal throne; there was no sign of decay but he had red cheeks instead." Even his royal clothes were uncorrupted. His relics thus became miraculous and many people were cured and venerated him. St. Nikodemos composed a sung liturgy in his pious memory.

When the Greek Parliament in the last century asked the Byzantine historian Constantine Amandos to suggest to them the portrait of a Byzantine Emperor to hang it in the Parliament, he suggested St. John the Merciful, so that his figure might work as a model of excellence for them and inspire them. But the Parliament unfortunately did not follow his advice and Greek people today are deprived of the fatherly love and care that St. John gave his people; and, which care is instead bestowed upon foreigners and even our enemies. It appears that the model exceeded their willingness to act or their ability to achieve the same.

It is evident that the life of such an eminent Emperor and a Saint was to be invested with reverence, admiration, and hope in the popular songs, frontier ballads, and holy traditions. Some old revered prophecies, especially those of St. Methodius, Bishop of Patara, and Leon the Wise, say that this Saint Emperor will resurrect and "the Seven-hill City you will rule again" and in the World Kingdom none shall dispense or receive injustice, and "the land shall yield a hundredfold more crop and the plowman shall reach the harvester."
These are our illustrious Byzantine Emperors that render speechless our history’s disputers in the West – which remains detached from pure wisdom and the miracle, despite its nourishment from Greece.
Let there be with us in our troublesome modern times the blessing, guidance, and protection of this great Saint of our Nation.


Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΟΥΚΑΣ ΒΑΤΑΤΖΗΣ ο Ελεήμων, γεννήθηκε το 1193 στο ιστορικό Κάστρο της Θράκης, στο Διδυμότειχο. Καταγόταν από οικογένεια η οποία βρισκόταν κοντά στη βασιλική σύγκλητο, αφού ο παππούς του Κωνσταντίνος, ο Βατάτζης λεγόμενος, ήταν Στρατοπεδάρχης του βασιλέως Μανουήλ του Κομνηνού.

Όταν κοιμήθηκαν οι γονείς του Ιωάννη, του άφησαν πολύ μεγάλη περιουσία, την οποία όμως ως σώφρων εκείνος, μοίρασε στους φτωχούς, καθώς και σε αφιερώματα στους Ιερούς Ναούς και τις Εκκλησίες, διότι “μακάριοι οι αγαπώντες την ευπρέπειαν του οίκου Σου”…

Στη συνέχεια ο Ιωάννης, μια που η Κωνσταντινούπολη ήταν στα χέρια των Φράγκων, κατευθύνθηκε στο Νύμφαιο της Βιθυνίας, όπου και ήταν η έδρα της αυτοκρατορίας μας, αφού από το 1204 ο Πόλη είχε αλωθεί και κατακυριευθεί με δόλο από τους “Σταυροφόρους” και νέος αυτοκράτωρ είχε ανακηρυχθεί στη Νίκαια της Βιθυνίας ο ευσεβέστατος Θεόδωρος Λάσκαρης, ο ποιητής της Μεγάλης Παράκλησης στην Παναγιά, την οποία και ψάλλουμε εναλλάξ με την Μικρή, κάθε ημέρα, από την 1η έως τις 15 Αυγούστου!

Εκεί κατέφυγε λοιπόν ο Ιωάννης, για να βρει ένα θείο από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν Ιερεύς στα ανάκτορα του Θεοδώρου Λάσκαρη. Έτσι, γνωρίστηκε με τον καλό βασιλέα, αλλά ούτε στιγμή δεν υπερηφανεύτηκε για εκείνη τη συναναστροφή του, αλλά εξακολούθησε να είναι φιλικός και ταπεινός με όλους, ευπρόσιτος, πράος, άκακος, γαλήνιος, σεμνός και πάντα ήρεμος στο διάλογο. Έτσι, με όλα αυτά τα χαρίσματα, ήταν αξιαγάπητος τόσο, που η αρετή του έλαμψε μπροστά στα μάτια του Αυτοκράτορα Θεοδώρου, ο οποίος και του έδωσε ως σύζυγο τη θυγατέρα του Ειρήνη. Για να τη λάβει όμως γυναίκα του, χρειάστηκε να μονομαχήσει με το Λατίνο Κόραδο, που καυχιόταν για τη δύναμή του! Όμως ο Ιωάννης Βατάτζης τον νίκησε, λέγοντας “Κύριε Ιησού Χριστέ, βοήθει μοι”, σαν δεύτερος Νέστορας!

Όταν ο βασιλιάς-υμνογράφος του Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνα κοιμήθηκε, ανέλαβε την Αυτοκρατορία ο ίδιος στα 1222 μ.Χ., ως Ιωάννης Γ’ Δούκας Βατάτζης. Και από τότε έδειξε για μια ακόμη φορά, πόσο σοφή ήταν η εκλογή του Θεόδωρου. Έγινε λοιπόν από τότε ο Ιωάννης, ο προστάτης των αδικουμένων, ο δικαιότατος κριτής, η πηγή η αστείρευτη της ελεημοσύνης, τόσο, που του δόθηκε το προσωνύμιο Ελεήμων!!!

Ήταν ακόμη ευσεβής και πιστός στην Ορθοδοξία βασιλεύς και όχι μόνο έδειξε, αλλά και κατάφερε με το ζήλο του να βαπτιστούν Χριστιανοί όλοι οι Ιουδαίοι της επικράτειάς του!!!

Επίσης, προσπάθησε τα μέγιστα, να γίνει η επανΕνωση των Εκκλησιών, δηλαδή να αναγνωρίσει η Δύση το ορθό Δόγμα. Κατάφερε μάλιστα να αποσταλούν πρέσβεις από τον Πάπα Γρηγόριο Θ’ και να αρχίσει διάλογος, προεξάρχοντος από τη δική μας πλευρά του τότε Πατριάρχου Γερμανού του νέου. Ο Ιωάννης θα κατάφερνε τότε το ευχόμενο, αλλά δυστυχώς οι Δυτικοί δεν θέλησαν στο τέλος να αφαιρέσουν την αντιορθόδοξη προσθήκη από το Σύμβολο της Ορθής Πίστεως, δηλαδή το “και εκ του Υιού εκπορευόμενον”…

Ο Βατάτζης, υπήρξε ο προστάτης και συμπαραστάτης της αγροτικής και αστικής τάξης και επιδίωκε διαρκώς την άνοδο του βιοτικού επιπέδου κυρίως των γεωργών και κτηνοτρόφων, αφού για να τους βοηθήσει έκανε μεγάλη απογραφή (κάτι σαν Εθνικό Κτηματολόγιο) και επίταξε κατόπιν τεμάχια γης από τους μεγαλοκτήμονες και τους αριστοκράτες και τα διένειμε σε όλους τους φτωχούς υπηκόους του, ώστε να ζουν άνετα και ανθρώπινα!!! Στάθηκε αληθινός “πατέρας των Ελλήνων”, πατάσσοντας με κάθε τρόπο την εκμετάλλευση του λαού, νιώθοντας κάθε λεπτό όχι σαν απλός βασιλιάς, αλλά ως ταγμένος από το Θεό να βοηθάει το λαό του και τους αδικουμένους! Έλαβε ακόμη και μέτρα οικονομίας τέτοια, που απαγόρευαν τη σπατάλη του ιδιωτικού πλούτου, ενώ ίδρυσε φιλανθρωπικούς και ευκτήριους οίκους, πτωχοκομεία, νοσοκομεία, γηροκομεία, βιβλιοθήκες, έχτισε Ναούς και βοήθησε αποφασιστικά τα Μοναστήρια μας.

Μάλιστα τέτοια ήταν η πολιτική ποιότητά του, που όταν κάποτε συνάντησε το γιο του Θεόδωρο στο κυνήγι να φορά πολυτελή ρούχα, αρνήθηκε να τον χαιρετήσει! Και όταν το παιδί του τον ρώτησε σε τι είχε σφάλει, ο Ιωάννης απάντησε ότι εκείνα τα μεταξωτά και χρυσούφαντα που φορούσε ο γιος του ήταν από το αίμα του λαού του και πως θα έπρεπε να ξέρει ότι κάθε έξοδο, πρέπει να γίνεται για τον λαό, διότι ο πλούτος των βασιλέων, στο λαό ανήκει!!!

Η πίστη του στο Θεό ήταν πολύ μεγάλη και τον βοήθησε αποφασιστικά σε κάθε του βήμα, όπως και τότε που χρειάστηκε να μονομαχήσει με τον σκληρό Αζατίνη, Σουλτάνο του Ικονίου, που συχνά πυκνά λεηλατούσε τις πόλεις μας που ήταν κοντά στον ποταμό Μαίανδρο. Άκουσε τότε νοερά θεία φωνή, που του έλεγε:

“Ο σταυρωθείς εγήγερται, ο μεγάλαυχος πέπτωκεν, ο καταπεσών και συντριβείς ανώρθωται” και πήρε ευθύς τέτοια δύναμη, ώστε όρμησε και κατανίκησε τον τρομερό Σουλτάνο!!!

Ποτέ ο Ιωάννης Βατάτζης δεν έβγαζε από το νου του το μεγάλο ποθούμενο, την ανάκτηση της Κωνσταντινουπόλεως και την ανασύσταση της Ελληνοχριστιανικής Αυτοκρατορίας. Γι’ αυτό εργάστηκε και προς την κατεύθυνση αυτή με όλη τη δύναμη της ψυχής του. Σώφρων, συνετός και προνοητικός στην πολιτική του, αν και είχε εκλέξει ικανότατους στρατηγούς, επιδίωκε την αποφυγή των μαχών. Γνώριζε να μην αναλαμβάνει τίποτε πριν το προπαρασκευάσει κατάλληλα, ενώ είχε βαθιά ευσέβεια και έδειχνε σεβασμό και στον πιο απλοϊκό μοναχό. Ο λαός τον αγαπούσε και η Εκκλησία προσευχόταν με χαρά για αυτόν! Και εκείνος, ακόμη πιο πολύ προχωρούσε προς τον ιερό σκοπό της πατρίδας.

Νίκησε τους Λατίνους που κρατούσαν όμως ακόμα σκλαβωμένη την Πόλη και τους επέβαλε τη συνθήκη του 1225, με την οποία κατελάμβανε όλα τα Μικρασιατικά εδάφη, εκτός από αυτά που ήταν κοντά στη Νικομήδεια και απέναντι από την Κωνσταντινούπολη.

Κατασκεύασε κατόπι ισχυρό στόλο και ελευθέρωσε Λέσβο, Χίο, Σάμο, Ικαρία, Κω και άλλα νησιά του Ελληνικού Αρχιπελάγους, υπολογίζοντας σωστά ότι κουμάντο στο Αιγαίο κάνει όποιος έχει στόλο και άρα οι Λατίνοι χωρίς πολεμικά πλοία και βάσεις, δεν θα κρατούσαν για πολύ ακόμη τη Θεοφύλακτη. Έπιασε λοιπόν και τα Στενά της Έλλης (Ελλήσποντος) και επιχείρησε τις πρώτες επιθέσεις στα περίχωρα της Βασιλίδας, πετυχαίνοντας στα 1225 να απελευθερώσει τη στρατηγικά σημαντική Αδριανούπολη! Ο δρόμος πια για την Πόλη του Κωνσταντίνου ήταν ανοιχτός!

Στα ανατολικά προελαύνουν εκείνο τον καιρό οι Μογγόλοι, που νικούν το Σουλτάνο του Ικονίου, ο οποίος αναγκάζεται να ζητήσει συνθήκη με τη Νίκαια, παύοντας προς το παρόν να αποτελεί κίνδυνο, λύνοντας τα χέρια του Βατάτζη, που κατατροπώνει τώρα και τους Βουλγάρους στα 1246 και ελευθερώνει το κομμάτι Αξιός - Έβρος ποταμός, ενώ οι καμπάνες κοντεύουν να σπάσουν από τη χαρά τους όταν ο Ιωάννης Βατάτζης, ο Άγιος Βασιλιάς, μπαίνει με συγκίνηση στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας μας, στην Πόλη του Αγίου Δημητρίου, στη Συμβασιλεύουσα Θεσσαλονίκη, τον Δεκέμβριο της ίδιας ευλογημένης χρονιάς!

Όμως, η καλή του σύντροφος, η Ειρήνη Λάσκαρι, κλείνει για πάντα τα μάτια της και κείνος θα κρατήσει για πάντα μέσα του ανεξίτηλη τη γλυκιά μνήμη της. Όμως ξέρει πως ο εαυτός του δεν του ανήκει, αλλά αξίζει να το κάνει κάθε μέρα θυσία για το λαό του και την πατρίδα! Έτσι ο Ιωάννης, έχοντας αναπτύξει μια φιλία με το Γερμανό αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β’, δέχεται να γίνει ο γάμος του με την κόρη του Φρειδερίκου Κωνσταντία, ως επισφράγηση μιας πανίσχυρης συμμαχίας, που θα τρομάξει την Ευρώπη και ιδίως τους Λατίνους, που πιέζονται τώρα πανταχόθεν.

Αλλά, ενώ ο Ιωάννης Βατάτζης έφτιαξε ένα πανίσχυρο κράτος από τις στάχτες του Βυζαντίου και είχε σφίξει ασφυκτικά τον κλοιό γύρω από την Κωνσταντινούπολη, στις 4 Νοεμβρίου του 1254, σε ηλικία 72 ετών, αφήνει την τελευταία πνοή του, επάνω στο δρόμο για το όνειρο, επάνω στο δρόμο για το καθήκον, την Πίστη του Θεού, το Χρέος για την Πατρίδα, την Αγάπη για το λαό…

Το τίμιο σώμα του ευσεβεστάτου, δίκαιου, γενναίου και ελεήμονος βασιλέα, ενταφιάστηκε σε ένα Μοναστήρι που είχε κτίσει ο ίδιος και το είχε ονομάσει Σώσανδρα, ενώ αργότερα δια θαυμαστής αποκαλύψεως ο ίδιος ο Ιωάννης, ζήτησε να μετακομισθεί το λείψανό του στη Μαγνησία (της Μικράς Ασίας). Όταν όμως πήγαν να ανοίξουν τον τάφο για να εκτελέσουν τη μετακομιδή, αντί να βγει η γνωστή δυσωδία, μια γλυκιά ευδία απλώθηκε τριγύρω, σαν να είχε ανθίσει απότομα κήπος αρωματικός! Αλλά δεν ήταν μονάχα αυτό. Ο νεκρός φαινόταν σαν να κάθεται επί βασιλικού θρόνου, χωρίς να έχει καμιά μελανότητα, καμιά δυσωδία, κανένα απολύτως σημείο που να φανέρωνε πως ήταν νεκρός!!! ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ήταν μέσα στον τάφο και το χρώμα του σώματός του ήταν όπως κάθε φυσιολογικού εν ζωή ανθρώπου! Έμοιαζε πραγματικά σαν ένας ολοζώντανος, αλλά ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ!!! Και μάλιστα και αυτά ακόμη τα ρούχα του επίσης είχαν διατηρηθεί επί επτά χρόνια αδιάφθορα και έμοιαζαν σαν να είχαν μόλις ραφθεί!!! Γιατί έτσι αντιδοξάζει ο Θεός εκείνους που Τον δοξάζουν στη γη!

Μάλιστα από τότε το τίμιο λείψανο του Αγίου βασιλέως Ιωάννη Δούκα Βατάτζη του Ελεήμονος έδωσε πάμπολλα θαύματα, γιατρεύοντας θαυματουργικά Χάρητι Θεού ασθένειες, διώκοντας δαίμονες και θεραπεύοντας ένα σωρό πάθη, με την κατοικούσα εν αυτώ Χάρη του Αγίου Πνεύματος!

Αναφέρεται -όπως σημειώνεται σε ημερολόγιο που εξέδωσε το 2001 η Ιερά Μητρόπολη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου- ότι μέχρι το 1992 “η μνήμη του αυτοκράτορα Ιωάννου του Ελεήμονος ετιμάτο κάθε χρόνο στην εκκλησία της Μαγνησίας, την οποία έκτισε ο ίδιος και στην οποία βρήκε την τελευταία ανάπαυσή του, καθώς και στο Νυμφαίον, την αγαπημένη του κατοικία” (Οστρογκόρσκυ).

Όμως τι απέγινε ο Ναός εκείνος; Τι απέγινε το άφθαρτο λείψανο του “Μαρμαρωμένου Βασιλιά”; Τι σχέση έχει με το “θρύλο” και ποια με τις προφητείες για ανάκτηση της Πόλης, που τόσο και ο ίδιος είχε πασχίσει;


"Πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι....¨



axrb1821 Day 1,453, 13:27


Georgios Grivas
Georgios Grivas Day 1,453, 13:29


nosferatos13GR Day 1,453, 13:34


FHRITP Day 1,453, 13:59


mikeofi4 Day 1,453, 14:02


Krepas.DrS Day 1,453, 15:50

Ο Μάκης Ξέρει!!!

Dreico Day 1,453, 18:51

"Πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι....¨

kefallonian Day 1,453, 19:02

Πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι..

menon111 Day 1,453, 20:34


XENOFON knight of Bel Sten
XENOFON knight of Bel Sten Day 1,453, 20:38

oraio arthro!

chris916 Day 1,453, 22:06

Εμεις αυτά που έχουμε δεν μπορούμε να κουμαντάρουμε, θέλουμε κι' άλλα.

PALOYKI Day 1,453, 22:27


kaboukleo Day 1,453, 22:36


kthniatros Day 1,454, 04:30

oti eipe o chris916

Jo Trollonegy
Jo Trollonegy Day 1,454, 04:35


Jo Trollonegy
Jo Trollonegy Day 1,454, 04:36

Andreas Bo Inshallah

Vasilis Drosos
Vasilis Drosos Day 1,454, 04:42


St.Stefanos Day 1,454, 05:49

Τελειο αρθρο!

Yuliy Tsederbaum
Yuliy Tsederbaum Day 1,454, 06:00

Έυγε νεαρέ μου!

απλά για μια στιγμή διάβασα ματατζής....λαλαλα


IOANNIS6 Day 1,454, 06:01

v,s palio
an ta ixan i dikimas i xaramofaides malon den tha ftaname edo pou imaste!
ταπεινός με όλους, ευπρόσιτος, πράος, άκακος, γαλήνιος, σεμνός και πάντα ήρεμος στο διάλογο. Έτσι, με όλα αυτά τα χαρίσματα, ήταν αξιαγάπητος τόσο, που η αρετή του έλαμψε!

Stelios Trojan
Stelios Trojan Day 1,454, 06:05

Πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι..

Pipinokinigos Day 1,454, 06:07

ZITW I MEGALI onoma tou marmarwmenou vasilia einai Aldo einai tsamis k douleuei san oikodomos stin athina

Skylovaravas Day 1,454, 06:13

¨Ηταν ένας που την είχε σκληρή σα μάρμαρο και όταν έριχνε τις βυζαντινοπούλες στο κρεββάτι τους έλεγε ψιθυριστά στο αυτί "Θα σε κάνω βασίλισσα" και αυτές παθαίναν πλάκα με αυτά που τους έκανε και έμεινε γνωστός ως Μαρμαρωμένος Βασιλιάς.

RE-M-PELLOS Day 1,454, 06:35

πηγαινε βρες παιδι μου ενα κειμενο απο πραγνματικη ιστορια να μας μεταφερεις και οχι ενα κειμενο απο δεν ξερω που

FAIL ....

Drawback Day 1,454, 06:40

για την ιστορικη αναδρομη,
αν και ειμαι καθετα εναντια στον βυζαντινο μεσαίωνα,
που το καλυτερο που ειχε να δειξει ηταν υμνοι και εκκλησιες.
Οπου μπλεκει η εκκλησια (οχι η πιστη)
το θεμα γινεται οικος ανοχης!

Curogane Day 1,454, 06:46

Διαφωνω φίλε Drawback αν μελετήσεις βυζαντινή ιστορία (και οχι ημι-ιστορικα και εμπαθη κείμενα) θα διαπιστώσεις ότι ο μεσαιωνικός Ελληνισμός έχει πολλα σημαντικά να παρουσιάσει. Μαχες, επιτευγματα και τραγωδίες...

Sifis7 Day 1,454, 08:32

@Curogane +1000

@Ανύπαρκτοι Δεν συμμετέχω στο trolling...

@Drawback Εκκλησία είναι ό,τι αφορά Τον ΘΕΟ μας!! Οι εκπρόσωποί Του (π.χ. ιερείς) δεν σημαίνει ότι είναι πάντα ορθοί και καλά πρότυπα για την κοινωνία μας. Μην μπερδεύεις μεμονωμένα περιστατικά με την γενικότερη έννοια της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Στον Βυζαντινό Μεσαίωνα υπήρξαν μορφές όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Βατάτζης που αναφέρετε το κείμενο...Ήταν μια μορφή του Βυζαντίου που όχι μόνο βοηθούσε τον απλό λαό και την Εκκλησία, αλλά και την επαναφορά των χαμένων κτήσεων της Αυτοκρατορίας.

The.Grim.Reaper Day 1,454, 08:43

v+s fysika, apolamvanw na vlepw ta sxolia twn aplutwn otan diavazoun tetoia arthra, bgazoun afrous xaxaxax

Pyrros of Epirus
Pyrros of Epirus Day 1,454, 08:53


axrb1821 Day 1,454, 08:55

απλυτοι,στην μπανιερα σας γρηγορα,αν δεν εχετε παντε σε ενα ξενοδοχειο

Sifis7 Day 1,454, 08:57

@axrb1821 Μην ασχολήσαι...Πες πως δεν έγραψαν τίποτα...Δεν υπάρχουν!

giannis tsiolis
giannis tsiolis Day 1,454, 08:58


ευσεβείς και επιτυχημένοι ηγέτες , είναι σπάνιο φαινόμενο επί της γής

Nikaron Day 1,454, 08:59


katsolinos Day 1,454, 09:00


Daidalos18 Day 1,454, 10:35


Skotosterman2 Day 1,454, 11:28


Kamrad Stomper
Kamrad Stomper Day 1,454, 13:33

Sifis7 συμφωνώ με όσα έχεις γράψει...

Kiriakos compact
Kiriakos compact Day 1,455, 02:10

v s

Count Miden
Count Miden Day 1,455, 02:10

Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γης, σημαίνουν τα επουράνια,
σημαίνει και η Αγιά Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι
με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηνταδυό καμπάνες,
κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος.

Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο Πατριάρχης
κι απ’ την πολλή την ψαλμουδιά, εσειόνταν οι κολώνες.
Να μπούνε στο χερουβικό και να ‘βγη ο βασιλέας,
φωνή τους ήρθε εξ’ ουρανού κι απ’ Αρχαγγέλου στόμα.

Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ’ άγια,
παπάδες πάρτε τα ιερά και ‘σεις κεριά σβηστείτε,
γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψη.

Μον’ στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να ‘ρθουνε τρία καράβια
το ‘να να πάρει το σταυρό και τ’ άλλο το βαγγέλιο,
το τρίτο το καλύτερο την ΄Αγια Τράπεζά μας
μη μας την πάρουν τα σκυλιά, μη μας την μαγαρίσουν.

Η Δέσποινα ταράχθηκε κι εδάκρυσαν οι εικόνες
“Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις
πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι”.

NIGHTMARE WARRIOR Day 1,455, 02:12

v+s ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΕΡΟΥΝ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ALEXANDER.GR1 Day 1,455, 02:13

"Πάλι με χρόνους, με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι....¨

StarkGR Day 1,455, 03:14

Μπράβο φίλε μου,
Τολμώ να πώ ,ότι δεν εγνώριζα το 80% απο τις λεπτομέρειες που αναφέρεις.

Στείλτο σε παρακαλώ και στο Δήμαρχο Θές/νίκης ,ο οποίος χτές δήλωσε ότι θα αναδέιξει τουριστικά ,την οθωμανική ιστορία της "Συμβασιλεύουσας",όπως την αναφέρεις ,....

Manos360 Day 1,455, 03:16

ο7 Sifis7
Περιήγηση στη Βασιλεύουσα

Thanasis Klaras
Thanasis Klaras Day 1,455, 06:42

Συμφωνω σε ολα. Μπανιο στους απλυτους και μπανανες στις μαιμουδες, ασαπ!

kikooo Day 1,455, 07:01


PanoS THE DuellisT
PanoS THE DuellisT Day 1,455, 07:54


Johnoagrios Day 1,455, 12:00


FaidraM Day 1,463, 15:58

Αν εμείς διαβάζοντας αυτό το άρθρο σου, συμπαίκτη Σήφη, έπειτα πάμε και δούμε τι λέει.. ο γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπεδινός , αν πιστεύουμε στο Θεό θα καταλάβουμε πολλά!
Και αν ακόμα κάποιος δεν πιστεύει.. μπορεί να πάει και να δει από μόνος του ότι τα πράγματα έτσι θα γίνουν.
Διάβαζα τυχαία τις ειδήσεις στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, και είδα ότι... στις ''720.000'' φτάνει η στρατιωτική δύναμη της Τουρκίας
(ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011)

Για πρώτη φορά στην Ιστορία τους, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν το μέγεθος του ανθρώπινου δυναμικού που υπηρετεί σε αυτές. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, το στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό στις ένοπλες δυνάμεις της γειτονικής χώρας ανέρχεται στα 720.000 άτομα.
Μπείτε και δείτε και μόνοι σας..

Και είμαι σίγουρη, ότι ακόμα κι αν κάποιος, ακόμα.. δεν πιστεύει στο Θεό και τις προφητείες, αν μήτε άλλο θα τον κάνω να προβληματιστεί....

voskoulis Day 1,652, 00:10

πολύ καλό κουμπάρε!

Post your comment

What is this?

You are reading an article written by a citizen of eRepublik, an immersive multiplayer strategy game based on real life countries. Create your own character and help your country achieve its glory while establishing yourself as a war hero, renowned publisher or finance guru.